Seksualiteit, het ontembare mysterie

Seksualiteit, geen woord die zoveel normen en waarden heeft. In de tijd van de Romeinen was alles mogelijk en eeuwen later mocht bijna niets meer.

Hoe krijgen we dit weer in balans?
Er bestaan vele verschillende vormen van seksualiteit.
Heteroseksualiteit, homoseksualiteit, biseksualiteit, monogamie, polyamourie, de kinky variant, vanilla of BDSM.
Hoe kan het dat als er zoveel mogelijkheden zijn binnen seksualiteit, er nog steeds een sluier van mysterie over hangt. Wat maakt het dat we niet openlijk durven bespreken en dat onze wangen gaan gloeien als er over seksualiteit wordt gepraat.

Waarom mag je wel zeggen dat je van rode auto´s houdt maar waarom wil men niet weten dat je van spanking houdt?

Iedereen heeft een idee hoe hij zijn seksualiteit wil beleven maar daarmee komt diegene ook gelijk met zijn oordelen naar anderen en naar zichzelf. Seksualiteit is een beleving maar al eeuwen lang wordt seksualiteit geanalyseerd.
Seksualiteit is juist één van de mooiste dingen in het leven. Iets wat we behoren te eren. Al eeuwen lang hangt er een sluier over onze seksualiteit. Nog steeds wordt hier maar zelden over gesproken, als we over seksualiteit praten dan vertellen we alleen de dingen die acceptabel zijn. Maar hoe gaan we om met onze wensen?

Seksualiteit is een uitingsvorm ergens voor. Het is hetzelfde als de afwas doen. Je wilt graag schoon servies, een opgeruimd aanrecht, schone borden voor de komende maaltijd. Dat is de reden dat we de afwas doen.

Maar wat is de reden dat we seks willen hebben?
Voortplanting van de mensheid, lichamelijk contact, onze liefde uiten naar de ander, bevrediging van onze hormoon huishouding, een leuk tijd verdrijf, macht.

Volgens Maslow is seks een basis behoefte. Maar waar heeft hij het over?

Heeft hij het over fysiek contact met een ander of heeft hij het over voortplanting? Jammer maar helaas kunnen we hem dit niet meer vragen. We weten wel dat fysiek contact een essentiële basis behoefte is. Dit is iets waar we allemaal bewust van zijn. Deskundigen zijn het er over eens dat als baby´s geen lichamelijke aandacht krijgen ze zelfs kunnen overlijden. Baby´s krijgen veel fysiek contact, ze worden gedragen, geknuffeld en gekust. Maar hoe ouder je wordt hoe minder fysiek contact er is. Als achtjarige kan je nog op schoot zitten bij je moeder maar zodra je eenmaal de leeftijd van puber hebt bereikt kan je fysiek contact wel op je buik schrijven. De puber wil geen knuffel meer, het contact wat er mag zijn moet wel ingekaderd zijn en niet te dichtbij komen. De puber heeft het nodig om zich af te scheiden maar hoe kom je dan later weer in contact met je lichaam. Bij volwassen kan je het niet afkijken want zij hebben het ook afgeleerd in hun pubertijd.
Na de pubertijd komen we bij de voortplanting. Seks als middel om ons voor te planten. Staat voortplanting niet in dienst van ons ego? Door een kindje op de wereld te zetten lijken we een beetje onsterfelijk. Onze genen blijven bestaan in de volgende eeuwen. Maar het is ook handig voor later. Nu zal er altijd iemand zijn die voor mij zorgt als ik oud en versleten ben.

Als we klaar zijn met voortplanten wat doen we dan met onze seksualiteit.

Onze seksualiteit valt in slaap of we moeten het lef hebben om er iets leuks van te maken en onze wensen te eren wat betreft onze seksualiteit. Eren zonder oordeel naar jezelf of een ander. Maar dat kan alleen als we daar al vanaf onze geboorte bewust van worden gemaakt.

We leven in de 21ste eeuw. We vinden allemaal belangrijk dat alles transparant is.
Laten we nu dan ook seksualiteit transparant maken. Wie doet mee?

Comments are Disabled